ناز بانو - میرسد آن هنگام ...


	میرسد آن هنگام ... هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود... و ستارگان آسمان تیره شوند... وکوهها به رفتار در آیند... وهنگامی که وحوش بعرصه قیامت محشورشوند... وهنگامی که دریاهای آب شعله ور شوند... وهنگامی که نفوس جفت شوند... وآنگاه که از دختران زنده به گور شده باز پرسند... "شما بیگناهان ، به کدامین گناه کشته شده اید" و هنگامی که که نامه اعمال خلق گشوده شود... و هنگامی که آسمان را از جای برکنند... و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند... و هنگامی که بهشت را به اهلش نزدیک سازند ... در آن هنگامه است که هر نفسی ... آن چه را بر خود حاضر کرده... همه را بداند. + نوشته شده در توسط .:: نـــازبانو ::. \|

بانو

من را بانو نامیده اند

بسیارند از من بلندتر ، بلندتر

بسیارند از من زلال تر ، زلال تر

بسیارند از من زیباتر ، زیباتر

اما بانو منم

از خیابان که میگذرم

نگاه کسی را به دنبال نمیکشانم

کسی تاج بلورینه مرا نمیبیند

کسی بر فرش سرخ زرین زیر زیر پایم

نگاهی نمی افکند.

و زمانی که پدیدار میشوم

تمامی رودخانه ها به نغمه در می آیند

در تن من

زنگ ها آسمان را می لرزانند

و

سرودی جهان را پر میکند

سرود محبت