بانو

من را بانو نامیده اند

بسیارند از من بلندتر ، بلندتر

بسیارند از من زلال تر ، زلال تر

بسیارند از من زیباتر ، زیباتر

اما بانو منم

از خیابان که میگذرم

نگاه کسی را به دنبال نمیکشانم

کسی تاج بلورینه مرا نمیبیند

کسی بر فرش سرخ زرین زیر زیر پایم

نگاهی نمی افکند.

و زمانی که پدیدار میشوم

تمامی رودخانه ها به نغمه در می آیند

در تن من

زنگ ها آسمان را می لرزانند

و

سرودی جهان را پر میکند

سرود محبت